Personal Body Plan week 1: getting jiggy with it

Zo, de kop is eraf. Afgelopen maandag ben ik begonnen met Fatcamp, aka PBP. Bij deze mijn eerste indruk!

In de dagen voordat PBP van start zou gaan zat ik dwangmatig op de site te loeren of er al informatie voor mij zichtbaar werd. Maar nee, ik moest echt geduld hebben want maandag zou er pas wat bekend worden gemaakt. Toen ik maandagochtend wakker werd logde ik gelijk in op de app en zag ik een lang welkomstbericht van mijn coach. Ik was een beetje overdonderd door alle informatie maar ze beloofde me dat het allemaal goed zou komen. Ook was mijn trainingsschema eindelijk zichtbaar. Het was de bedoeling dat ik 3x zou gaan trainen deze week: op dinsdag, donderdag en zaterdag. Op maandag, woensdag en vrijdag zou ik me bezig moeten houden met actief herstel, wat dat ook mocht betekenen. En zondag zou een rustdag zijn, waarop er niet gezweet hoefde te worden. Druk schema, maar voordat ik m’n voet brak ging ik ook zonder problemen 3x per week naar yoga dus het leek me wel haalbaar. Een paar dagen voordat PBP begon had ik me al aangemeld bij de sportschool en me uitgebreid laten wegen en m’n conditie laten testen. Ook had ik wat behoorlijk confronterende en oncharmante foto’s geüpload op de site van PBP. Ik was niet zo blij met wat ik zag op de foto’s en ik werd ook niet vrolijk van de resultaten van de metingen in de sportschool dus ik was erg gemotiveerd om met PBP aan de slag te gaan.

Gelukkig hoefde ik maandag nog niet gelijk naar de sportschool maar was het een ‘actief herstel’ dag. Ik heb dat ingevuld door die dag op de fiets naar m’n werk te gaan. Qua voeding was het een beetje rommelig, ik had niks voorbereid. Gelukkig zei m’n coach dat ik me daar deze week nog niet druk om hoefde te maken, ze wilde alleen dat ik van alles wat ik at een foto maakte en dat naar haar zou sturen. Mooi, dacht ik, dan kan ik nog even helemaal los. Maar in de praktijk bleek dat toch niet zo te werken. Ik wilde helemaal geen foto’s van junkfood en zakken chips maken, wat moest die coach wel niet van mij denken. Hierdoor merkte ik dat ik gelijk al wat bewustere keuzes ging maken, en dat terwijl ik in principe nog kon doen en laten wat ik wilde.

Goed, de maandag had ik overleefd. Maar toen brak dinsdag aan, de eerste trainingsdag. Ik had die dag mijn baan opgezegd, een gesprek waar ik al weken tegenaan zat te hikken, en dus aardig wat stress gehad overdag. Maar dat was nog niet alles want het was ook nog eens de dag voor het eindexamen van mijn opleiding, wat ook zorgde voor een hoop stress. En uiteraard was ik compleet uitgehongerd na mijn werk en had ik niks te eten bij me. En als je op zo’n dag dan ook nog eens voor het eerst naar de sportschool moet gaan, wat je óók best eng vindt, is het natuurlijk vragen om ellende.. Ik flanste thuis snel wat te eten in elkaar, trok mijn legging aan en vertrok met lood in mijn schoenen naar de gym. Het was spitsuur in de sportschool, ik had het gevoel dat iedereen naar me keek en ik vond de oefeningen heel erg ongemakkelijk en veel te zwaar om te doen. Na de training ben ik gewoon in huilen uitgebarsten op de fiets naar huis omdat ik helemaal overliep door alle spanning van die dag en omdat ik me een loser voelde omdat ik niet alle oefeningen had gedaan. Ik heb die avond gelijk mijn negatieve ervaring naar mijn coach uitgesproken en toen ik eenmaal weer een beetje bedaard was realiseerde ik me: ondanks dat het echt een kut work-out was was ik mooi wel gegaan. Ik had ook thuis kunnen blijven en een pizza kunnen bestellen en dat was nog veel erger geweest. En het was niet erg dat ik nog niet gelijk de queen van de sportschool was, iedereen moet ergens beginnen.

Woensdag was examendag en ben ik met vlag & wimpel geslaagd voor de opleiding. Op de opleiding snoepte ik altijd heel veel met m’n klasgenootjes en dat was vandaag ook zo. Maar waar ik normaal gerust 4x terug ging naar de snoeppot hield ik het nu bij 1x, want ik vond het toch niet zo tof om foto’s van Snickers en Smarties naar mijn coach te sturen. Ik heb die dag niet zelf gekookt maar alleen maar zoetigheid en tankstationbroodjes gegeten. Daar voelde ik me niet zo goed bij maar het was echt een rare dag met dat examen en ik wilde mijn aandacht volledig daar op richten en me niet druk maken om m’n voeding. Ik had met mezelf de afspraak gemaakt dat ik vanaf donderdag echt m’n best zou gaan doen om gezond te eten, omdat dan mijn eindexamen ook achter de rug zou zijn.

Vanaf donderdag voelde ik me eindelijk weer een beetje mezelf. Mijn collega’s bleken gelukkig heel begripvol te zijn over mijn vertrek bij het bedrijf en ik voelde me zo licht als een veertje nu die examenstress achter de rug was en ik geslaagd was voor de opleiding. Het avondeten had ik al voorbereid en in de avond ging ik naar de sportschool. Ik was een beetje bang dat het weer een drama zou worden maar ik zette een mega foute 90s playlist aan op Spotify en heb met goede moed elke oefening gedaan die in mijn schema stond. Het zweet droop van me af na anderhalf uur en ik stond te trillen op m’m benen maar ik was ontzettend trots op mezelf en ik had er zowaar lol in gehad.

Vrijdag kon ik bijna niet meer lopen van de spierpijn. Gelukkig hoefde ik die dag niet naar de sportschool, dat was fysiek echt niet mogelijk geweest. Na het werken ben ik uit eten geweest met een collega om mijn slagen te vieren en heb ik genoten van een heerlijke vega burger en frietjes. Niet bepaald gezond, maar het hele idee bij PBP is dat je niet een tijdelijk dieet volgt maar dat het een duurzame lifestyle moet worden. En daar hoort af en toe een etentje ook gewoon bij. Ik ben wel gestopt met eten toen ik vol zat en heb geen voorgerecht of toetje besteld, wat ik normaal altijd wel deed. En ik heb het ook bewust bij 1 glas alcohol gehouden want zaterdag stond er weer een gymsessie op de planning.

Zaterdag ging ik weer naar de sportschool. Het ging super goed en ik voelde me steeds meer op m’n gemak tussen alle kleerkasten daar. Na het sporten ben ik thee gaan drinken bij mijn vriendin en daarna heb ik uitgebreid boodschappen gedaan en allemaal gezonde dingen in huis gehaald voor de komende week, zodat ik dit keer wel goed voorbereid was.

Zondag was een rustdag, waarop ik op bezoek bij mijn oma ben gegaan en hierna nog naar de Ikea ben geweest. Bij de Ikea had ik het wel even moeilijk want mijn maag rammelde en mijn moeder haalde een broodje knakworst en bood mij ook eten aan. Maar ik bleef sterk en heb thuis een gezonde maaltijd bereid. Ook heb ik vast bakjes eten klaargezet in de koelkast om morgen mee te nemen naar werk én heb ik het avondeten voor de komende 2 dagen ook al klaargemaakt. Mealpreppen noemen ze dat bij PBP. Ik vind het nogal fantasieloos maar het was wel makkelijk.

Al met al was het nogal een bumpy ride deze eerste week maar na wat opstartproblemen zit ik er nu wel lekker in. Ik weet dat ik pas heel kort bezig ben maar alles in mij zegt dat het een hele goede beslissing is geweest om me aan te melden voor PBP en ik ben super blij dat ik de sprong heb gewaagd. Ondanks dat ik waarschijnlijk nog geen gram af ben gevallen voel ik me mentaal al wel een stuk lichter en heb ik heel veel zin in de komende periode! Ik hou jullie op de hoogte 🙂

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Personal Body Plan week 1: getting jiggy with it

Fatcamp

Het is vandaag zaterdag 4 februari 2017 en dat betekent dat ik over precies 16 dagen begin met een half jaar Personal Body Plan. Omdat het me wel interessant lijkt om dit proces vast te leggen heb ik besloten mijn blog weer nieuw leven in te blazen.

Dus. Wat  is Personal Body Plan en waarom ga ik dit doen? Personal Body Plan is een fitnessprogramma waarbij je een halfjaar gecoacht wordt om wat minder zooi in je gezicht te stoppen en je vadsige lijf naar de gym te slepen en daar enge dingen te doen met gewichten. Waarom ik dit ga doen? Omdat de voor & na-foto’s op hun Facebook pagina echt epic zijn. En omdat het me zelf niet lukt. There, I said it.

Al jaren probeer ik een gezonde lifestyle aan te leren maar  op de een of andere manier wordt het nooit wat. Ik ben nogal een alles of niets persoon en als ik eenmaal een chipje geproefd heb wil ik de hele zak. De 80/20 regel ken ik als geen ander, alleen is het bij mij meestal 80% rommel en 20% gezond. Of ik eet juist alleen nog maar extreem gezonde producten en val dan in korte tijd wel een paar kilo af, maar zodra de honger me teveel wordt (wat na verloop van tijd natuurlijk altijd gebeurt) ga ik helemaal los. Al van alles heb ik geprobeerd; heel veel sporten, extreme diëten, detoxkuren, mindful eten, het hele gedoe loslaten en alleen nog eten wanneer ik trek heb.. Maar dat werkt allemaal dus niet want ik heb áltijd trek.

En gelukkig weeg ik geen 103 kilo en is de schade dus nog relatief beperkt gebleven, maar mijn broeken passen niet meer, ik zie het begin van een onderkin ontstaan (help!) en ik voel me absoluut niet meer fit. Dus het roer gaat om. Stay tuned.

Fatcamp