Ik probeerde bikram (en ik vond het verschrikkelijk)

Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst naar bikram yoga geweest. Voor de mensen die niet weten wat dat is: bikram yoga is een spartaanse vorm van yoga die wordt uitgevoerd in een ruimte met een temperatuur van rond de 40 graden Celsius. Het leek me eigenlijk helemaal niet fijn maar ik was er tegelijk ook wel heel nieuwsgierig naar. Dus besloot ik om maar eens een lesje mee te doen in het stikhok.

Toen ik binnenkwam bij Bikram Yoga Den Haag had ik eigenlijk direct al het gevoel dat deze plek niets voor mij was. De weeïge zweetlucht was het eerste wat me opviel. Daarna de rekken vol met onbetaalbare en veel te hippe yogakleding en de koelkast gevuld met 15 smaken kokoswater. Ik snap dat er geld verdiend moet worden met die torenhoge energierekening bij Bikram Yoga Den Haag maar ik vind een spirituele leer als yoga en Westers materialisme toch wel een beetje een twijfelachtige combi.

Dan de mensen die er rondliepen. Laat ik het erop houden dat ze een tikkeltje intimiderend waren. Ze waren dunner en fitter en leniger dan elke yogi die ik tot nu toe ontmoet heb. Ik weet dat het geen zin heeft om mezelf te vergelijken met anderen en dat er geen competitie zou moeten zijn in yoga maar deze mensen waren echt next level. Ik trok spontaan m’n buik in in de hoop dat ik minder uit de toon zou vallen naast deze extreem ranke gazelles, maar ze hadden allang door dat ik van pizza hou.

Nadat ik me had ingeschreven aan de balie en een matje en levensgrote microvezel doek overhandigd had gekregen wandelde ik op blote voeten naar de kleedruimte. Een smal, benauwd hok met een vieze, nattige vloer. Ik vervloekte mezelf dat ik geen slippers had meegenomen want ik voelde de paddenstoelen spontaan groeien tussen mijn tenen.

Eenmaal in de zaal aangekomen legde ik mijn matje neer en drapeerde de microvezel doek zo charmant als het ging eroverheen. Wellicht dat mijn associatie met microvezel doeken veranderd is na jarenlang met die krengen te hebben schoongemaakt, maar in mijn ogen zijn microvezel doeken bedoeld om het toilet mee schoon te maken en niet om op te liggen. Maar gezien de temperaturen in de zaal moest ik wel, want geen enkele yogamat is bestand tegen de onmenselijke hoeveelheden zweet die ik in het komende anderhalf uur zou gaan uitscheiden.

Over de inhoud van de les wil ik niet teveel uitweiden. Ik vind eerlijk gezegd dat ik wat ik daar heb gedaan niet echt yoga kan noemen. Ik zou het eerder bestempelen als een zeer masochistische work-out. Daarmee wil ik niet zeggen dat yoga altijd maar comfortabel moet zijn, er is wat mij betreft namelijk helemaal niks mis met het opzoeken van je eigen grenzen. Maar ik vond het echt een gemis dat de hele les alleen maar draaide om met grof geweld zo diep en zo krachtig mogelijk in de houdingen te komen en dat het meditatieve element van yoga helemaal niet aanwezig was. Ook vond ik het onwijs irritant dat er overal spiegels hingen en ik daardoor onbewust naar mijn eigen vetrollen ging kijken (helemaal met al die gazelles om me heen). Het doel van yoga is als je het mij vraagt juist om naar binnen te keren en even niet druk te maken om de buitenkant.

Daarnaast vond ik de houdingen bij bikram yoga eigenlijk helemaal niet zo prettig om te doen. Ze waren heel erg statisch en ze deden pijn. Ik voelde me gedurende de les net een heel zweterig standbeeld. En ik vind het ook jammer dat ze in elke bikram les altijd exact dezelfde 26 houdingen uitvoeren. Er zijn zo ontzettend veel fijne yogahoudingen, waarom zou je je beperken tot slechts 26 stuks die ook nog eens lang niet voor iedereen de optimale houdingen zijn om te doen? Ik vind dat zonde. En daarnaast ook dodelijk saai.

Maar ik heb het mooi wel 90 minuten volgehouden in het stikhok zonder te sterven. En de warmte? Die vond ik eerlijk gezegd wel fijn. Ik werd er lekker soepel van en ik kon daardoor een stuk verder stretchen dan normaal. Maar hier schuilt tegelijk het gevaar, want getuige de intense spierpijn de dagen na de les ben ik ongemerkt behoorlijk over mijn grenzen gegaan. Ook liep ik na de les zo wankel als een pasgeboren veulentje en was ik erg duizelig, een teken dat ik mezelf behoorlijk wat geweld aan heb gedaan. Maar het moet gezegd: ik heb die nacht geslapen als een baby.

‘Kom gerust nog een paar keer meedoen, je hebt de komende 7 dagen onbeperkt toegang’ zei de leraar naderhand. Als jullie de boel nou eerst eens flink laten luchten, die gazelles een dagje in de wei laten staan, die vaste serie de deur uit knikkeren en een microvezel doek voor de spiegels hangen wil ik het overwegen. Maar eigenlijk ben ik veel te cool voor hot yoga.

Advertenties
Ik probeerde bikram (en ik vond het verschrikkelijk)